پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Optimization of the Student Admission Process in Universities Using Recommender Systems (A Case Study of Imam Hossein Comprehensive University) بهینه‌سازی فرایند پذیرش دانشجویان در دانشگاه با استفاده از سیستم‌های توصیه‌گر (مطالعه موردی دانشگاه جامع امام حسین (ع)) 28 1 222305 10.22034/imhr.2025.510754.1022 FA مهدی شاه قلیان دانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران 0009-0005-9112-7000 علی باقری استادیار و عضو هیئت علمی گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه جامع امام حسین(ع)،تهران، ایران صادق بنی‌طالبی پژوهشگر و عضو هیئت علمی گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران Journal Article 2024 12 05 Background and Objective: Student admission in universities is a complex process that significantly impacts educational quality and scientific development. Traditional student selection methods are often inefficient and require enhancement through modern technologies. This study aims to optimize the student admission process at Imam Hossein Comprehensive University by proposing a competency-based recommender model. Methodology: This applied and descriptive-analytical research employs a combination of data mining techniques, natural language processing, and similarity measurement algorithms. First, student competency criteria were extracted, and then a recommender system was designed and evaluated using language models and natural language processing techniques. Findings: The proposed recommender model analyzes applicants' individual characteristics and provides personalized suggestions, thereby increasing the accuracy and efficiency of the admission process and enhancing decision-making in selecting qualified students. Conclusion: The proposed model can serve as an effective tool for university administrators to optimize the student admission process. In addition to improving the precision of candidate selection, this approach contributes to the academic and research development of the university. زمینه و هدف: پذیرش دانشجویان در دانشگاه‌ها فرایندی پیچیده و تأثیرگذار بر کیفیت آموزشی و توسعه علمی است. روش‌های سنتی انتخاب دانشجو اغلب ناکارآمد بوده و نیازمند بهبود از طریق فناوری‌های نوین هستند. پژوهش حاضر با هدف بهینه‌سازی فرآیند پذیرش دانشجویان در دانشگاه جامع امام حسین (ع) و ارائه یک مدل توصیه‌گر مبتنی بر شایستگی انجام شده است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و از ترکیب روش‌های داده‌کاوی، پردازش زبان طبیعی و الگوریتم‌های شباهت‌سنجی استفاده شده است. ابتدا معیارهای شایستگی دانشجویان استخراج شد، سپس مدل توصیه‌گر با بهره‌گیری از مدل‌های زبانی و پردازش زبان طبیعی طراحی و ارزیابی گردید. یافته‌ها: این مدل توصیه‌گر با تحلیل ویژگی‌های فردی داوطلبان، پیشنهادات شخصی‌سازی شده‌ای ارائه کرده و موجب افزایش دقت و کارآمدی فرآیند پذیرش و در نتیجه بهبود تصمیم‌گیری در انتخاب دانشجویان مستعد می‌گردد. نتیجه‌گیری: مدل پیشنهادی می‌تواند به‌عنوان ابزاری کارآمد برای مدیران دانشگاهی در بهینه‌سازی فرآیند پذیرش دانشجو مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد علاوه بر افزایش دقت در انتخاب داوطلبان، به توسعه علمی و پژوهشی دانشگاه نیز کمک خواهد کرد.

https://www.imhr.ir/article_222305_8b58690f726eda89673ee9819a70354d.pdf

پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Managing Ethical Dilemmas of AI in HRM: A Meta-Synthesis Toward an Integrative Framework فراترکیب مدیریت چالش‌های اخلاقی هوش مصنوعی در منابع انسانی: ارائه یک چارچوب جامع 56 29 223364 10.22034/imhr.2025.527039.1029 FA محمد پدرامی کارشناسی ارشد، گروه رهبری و سرمایۀ انسانی، دانشکدۀ مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0002-5611-8238 سید کمال واعظی دانشیار، گروه رهبری و سرمایۀ انسانی، دانشکدۀ مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-0178-273X Journal Article 2024 11 28 Background and Objective: This research aims to identify, analyze, and synthesize strategies for addressing ethical challenges in the application of artificial intelligence in human resource management. Methodology: A meta-synthesis method was employed to conduct a systematic study on credible international scientific sources. From an initial pool of 113 articles, 27 high-quality articles were ultimately selected and deeply analyzed. Thematic analysis was conducted to identify main themes, and Shannon entropy technique was applied to rank and determine the relative importance of themes. Findings: Three main themes were identified: "Systematic Digital Ethics Infrastructure" (including AI ethical governance mechanisms, technical infrastructure for algorithmic quality assurance, and integrated systems for sensitive data protection), "Human-Centered Capability Development Mechanisms" (including approaches to empowerment and digital capability development, and human-centered participatory decision-making framework), and "Mechanisms for Ensuring Justice and Systemic Accountability" (including mechanisms for promoting algorithmic justice and inclusivity, and systematic transparency and accountability mechanisms). The calculated total entropy (0.9156) confirmed a balanced distribution and appropriate dispersion of themes. Conclusion: The research presents a comprehensive framework for ethical challenges of artificial intelligence in human resource management, emphasizing human-centered participatory decision-making framework, technical infrastructure for algorithmic quality assurance, and mechanisms for promoting algorithmic justice as the most important solutions. This framework, focusing on intelligent human-machine collaboration, enables ethical utilization of artificial intelligence in human resources. زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی، واکاوی و ترکیب راهکارهای مقابله با چالش‌های اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی انجام شده است. روش پژوهش: با بهره‌گیری از روش فراترکیب، مطالعه‌ای نظام‌مند روی منابع علمی معتبر بین‌المللی صورت گرفت که از میان 113 مقاله اولیه، نهایتاً 27 مقاله با کیفیت بالا انتخاب و مورد تحلیل عمیق قرار گرفت. روش تحلیل مضمون برای شناسایی موضوعات کلیدی استفاده شد و سپس تکنیک آنتروپی شانون برای رتبه‌بندی و تعیین اهمیت نسبی مضامین به کار گرفته شد. یافته‌ها: تحلیل مضمون منجر به شناسایی سه مضمون اصلی گردید: زیرساخت‌های نظام‌مند اخلاق دیجیتال با مضامین فرعی مکانیزم‌های حاکمیت اخلاقی هوش مصنوعی، زیرساخت‌های فنی تضمین کیفیت الگوریتمی و سیستم‌های یکپارچه محافظت از داده‌های حساس، سازوکارهای توسعه توانمندی‌های انسان-محور شامل رویکردهای توانمندسازی و توسعه قابلیت‌های دیجیتال و چارچوب تصمیم‌گیری مشارکتی انسان-محور، و مکانیزم‌های تضمین عدالت و پاسخگویی سیستمی شامل مکانیزم‌های ارتقای عدالت الگوریتمی و فراگیری و سازوکارهای شفافیت و پاسخگویی نظام‌مند. آنتروپی کل محاسبه شده 0.9156 توزیع متعادل و پراکندگی مناسب مضامین را تأیید کرد. نتیجه‌گیری: ارزش و نوآوری این پژوهش در ارائه چارچوبی جامع برای چالش‌های اخلاقی هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی است که بر چارچوب تصمیم‌گیری مشارکتی انسان-محور، زیرساخت‌های فنی تضمین کیفیت الگوریتمی و مکانیزم‌های ارتقای عدالت الگوریتمی به عنوان مهم‌ترین راهکارها تأکید می‌کند. این چارچوب با تمرکز بر همکاری هوشمند انسان و ماشین، امکان بهره‌مندی اخلاق‌مدار از هوش مصنوعی در منابع انسانی را فراهم می‌سازد.

https://www.imhr.ir/article_223364_a15bdaf0da88d106334df50e662b4411.pdf

پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Effective Drivers on the Path from Education and Learning to Human Resource Well-Being پیشران‌های موثر در مسیر آموزش- یادگیری تا بهزیستی منابع انسانی 90 57 221968 10.22034/imhr.2025.490954.1016 FA بهنوش جووری استادیار گروه مدیریت دولتی و خط مشی گذاری عمومی ، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-6426-0245 آزاده جوانبخش دانشجوی کارشناسی‌ارشد مدیریت دولتی، گرایش توسعه‌منابع‌انسانی دانشگاه آزاد واحد الکترونیک، تهران، ایران Journal Article 2024 12 06 Background and Objective: The present study was conducted with the aim of investigating the effective drivers in the path of teaching-learning to human resource well-being among Tehran Municipality employees. Methodology: The research method is descriptive, the objective is applied and the implementation is survey. The data collection tool is a modified standard questionnaire. The statistical population of the study included one hundred employees of the Deputy for Planning and Human Capital Development in one of the 22 districts of Tehran Municipality. 112 were selected as a sample by simple random method and based on the Cochran formula. The validity of the questionnaire was confirmed using content and construct validity, and its reliability was confirmed using Cronbach's alpha coefficient. SPSS version 25 software was used to analyze the data, and the smart-PLS method was used to test the quality of the structural model. Findings: While reviewing the literature and research background, after identifying the operational concepts of learning and well-being from the perspective of employees in the municipality above and examining the results of the completed questionnaires in the organization under study, the effectiveness of training, learning, and employee well-being was revealed as a complex and multifaceted process, because even though the impact of training on learning and, consequently, employee well-being was conceivable, the results indicated tangible and intangible effects of intervening and mediating factors in this area; so that the research hypotheses were not confirmed. Conclusion: The results showed that in the statistical population under study, teaching-learning processes do not guarantee well-being components, including psychological well-being, occupational well-being, and individual well-being. Therefore, it can be acknowledged that in organizational empowerment training, in addition to psychological, personality, family issues, and lived experiences of employees, factors such as level of education, level of expertise, skills, job description, responsibility, and organizational position, content, time, and place of training should be personalized and considered in the form of comprehensive training programs. Finally, appropriate scientific and practical suggestions were also presented. زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی پیشران‌های موثر در مسیر آموزش- یادگیری تا بهزیستی منابع انسانی در کارکنان شهرداری تهران اجراشده است. روش پژوهش: روش تحقیق در این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی – تحلیلی؛ هدف، کاربردی و اجرا، پیمایشی است. همچنین ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه است. جامعه آماری پژوهش شامل 130 نفر از کارکنان معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی یکی از مناطق 22 گانه شهرداری شهر تهران بود، که از این تعداد 112 نفر به روش تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها بر اساس پرسشنامه استاندارد تعدیل‌شده با طیف پنج گزینه‌ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوا و سازه تائید شد و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. بمنظور تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار Spss 25 و جهت آزمون کیفیت مدل ساختاری از روش Smart- PLS استفاده‌شده است. یافته‌ها: ضمن مرور ادبیات و پیشینه تحقیق پس از شناسایی مفاهیم عملیاتی یادگیری و رفاه از منظر کارکنان در شهرداری مذکور و بررسی نتایج پرسشنامه‌های تکمیل‌شده در سازمان موردبررسی، اثربخشی آموزش، یادگیری و بهزیستی کارکنان به‌عنوان یک فرآیند پیچیده و چندجانبه جلوه‌گر شد، چراکه علی‌رغم اینکه تأثیرگذاری آموزش بر یادگیری و درنتیجه رفاه کارکنان متصور بود اما نتایج حاکی از تأثیرات محسوس و نامحسوس عوامل مداخله‌گر و میانجی در این حوزه بود؛ به‌گونه‌ای که فرضیات تحقیق مورد تائید واقع نشد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که در جامعه آماری موردمطالعه، فرآیندهای آموزش - یادگیری، تضمین‌کننده مؤلفه‌های بهزیستی ازجمله بهزیستی روان‌شناختی، بهزیستی شغلی و بهزیستی فردی نیست. بنابراین، می‌توان اذعان داشت که در آموزش‌های توانمندافزایی سازمانی، علاوه بر مسائل روان‌شناختی، شخصیتی، خانوادگی و تجربیات زیسته کارکنان، شایسته است عواملی مانند: سطح تحصیلات، سطح تخصص، مهارت، شرح شغل، مسئولیت و جایگاه سازمانی، محتوا، زمان و مکان آموزش به صورتی شخصی‌سازی سازی شده و در قالب برنامه‌های جامع آموزشی در نظر گرفته شود. در ادامه پیشنهادهای علمی – کاربردی مقتضی ارائه شد.

https://www.imhr.ir/article_221968_03f643b5f7d080517f12348c43df7f13.pdf

پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Presentation of a Competency Model for Managers Based on the Seventh Development Plan of the Country (A Case Study of Managers in Tehran Municipality) ارائه الگوی شایستگی مدیران مبتنی بر برنامه هفتم توسعه کشور (مورد مطالعه: مدیران شهرداری تهران) 116 91 221279 10.22034/imhr.2025.517690.1026 FA شیما شعله کار استادیار، گروه علوم تربیتی (مدیریت آموزشی) دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. سعید فریدی عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران Journal Article 2024 12 21 Background and Objective: The necessity of managerial competence is emphasized in various sections of the Seventh Development Plan of the country. The aim of the present study is to provide a competency model for managers based on the Seventh Development Plan of the country. Methodology: This research is applied in terms of purpose and mixed (qualitative-quantitative) in terms of data type. The participants in the qualitative section included 15 faculty members from universities and municipal officials, while the quantitative section included all managers of the Tehran municipality, totaling 115 individuals. Data collection tools in the qualitative section were semi-structured interviews, and in the quantitative section, a researcher-made questionnaire was used. Data analysis methods included thematic analysis for qualitative data and confirmatory factor analysis along with structural equation modeling for quantitative data. Findings: The findings of the study indicated that the competency model for managers based on the Seventh Development Plan of the country, prioritized as follows: specialized knowledge with a weight of 0.458; attitude with a weight of 0.327; and skills with a weight of 0.278. Conclusion: The findings of this research can lead to a more precise understanding of the factors related to managerial competence based on the Seventh Development Plan of the country within organizations. These outcomes are highly significant for stakeholders, including managers, policymakers, and investors, as they can lead to optimal decision-making and improved management and supervisory strategies. زمینه و هدف: مدیران شایسته با داشتن دانش و مهارت‌های لازم، تصمیماتی اتخاذ می‌کنند که منجر به بهبود خدمات شهری و افزایش رضایت شهروندان می‌شود. آن‌ها تیم‌های کاری را هدایت کرده و با ایجاد انگیزه در کارکنان، به بهبود عملکرد سازمان کمک می‌کنند. در برنامه هفتم توسعه کشور به لزوم شایستگی مدیران در بندهای مختلف اشاره و تاکید شده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی شایستگی مدیران مبتنی بر برنامه هفتم توسعه کشور است. روش‌شناسی: این پژوهش بر حسب هدف، کاربردی، بر حسب نوع داده‌ها، آمیخته (کیفی-کمی) است. شرکت‌کنندگان در بخش کیفی شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و مسئولین شهرداری به تعداد 15 نفر و در بخش کمی شامل کلیه مدیران شهرداری شهر تهران به تعداد 115 نفر بودند. ابزارگردآوری داده‌ها در بخش کیفی مصاحبه‌های نیمه‌ساختار یافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته بود. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها در بخش کیفی تحلیل مضمون و در بخش کمّی، تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری بود. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان دادند که الگوی شایستگی مدیران مبتنی بر برنامه هفتم توسعه کشور بر اساس اولویت شامل دانش تخصصی با وزن 0.458؛ نگرش با وزن 0.327 و مهارت با وزن 0.278 است. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش می‌تواند به شناخت دقیق‌تری از عوامل وابسته به شایستگی مدیران مبتنی بر برنامه هفتم توسعه کشور در سازمان‌ها منجر شود. این پیامدها برای بهره‌وران تحقیق، از جمله مدیران، سیاست‌گذاران و سرمایه‌گذاران، اهمیت بالایی دارد؛ زیرا می‌تواند به اتخاذ تصمیمات بهینه و بهبود استراتژی‌های مدیریتی و نظارتی منتهی شود.

https://www.imhr.ir/article_221279_9cd13fe3e9720457cff4cbcd8ffa3f4f.pdf

پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Predicting the mental health of elementary school principals using artificial intelligence پیش‌بینی سلامت روان مدیران مدارس ابتدایی با استفاده از هوش مصنوعی 140 117 223939 10.22034/imhr.2025.511700.1024 FA زهرا رنجبر کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد زرند، کرمان، ایران. حمید ملایی استادیار روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد زرند، کرمان، ایران. Journal Article 2024 10 14 Background and Objective: The present study was conducted with the aim of Predicting the mental health of elementary school principals using artificial intelligence. Methodology: The present study design was descriptive and correlational and predictive. The statistical population of the study included all primary school principals who were working in 1403-04. Accordingly, 128 people were selected from the aforementioned population by stratified random sampling and the necessary tools were administered to them. The sampling method was as follows: from among the schools, the primary school was selected and from among the districts, District 2 was selected. Due to the incompleteness of the questionnaires related to 4 of the respondents, the final analysis was conducted on 124 of them. To collect the information required for the study, the Keyes Mental Health Questionnaire (2002) and the Faraji et al. Management Artificial Intelligence Questionnaire (1402) were used. The collected data were analyzed in the SPSS-26 software using the multiple regression method. Findings: The results showed that the significance level for the variables AI management, AI-based decision-making, AI infrastructure, AI skills, and AI orientation is less than 0.05, so with 95% confidence, the existence of these five independent variables is significant for predicting mental health (β ≠0). Conclusion: This study deals with predicting the mental health of managers who use AI and shows that with the correct and ethical use of AI, healthier and more productive work environments can be created in which employees feel more satisfied and relaxed. هدف: پژوهش حاضر باهدف پیش‌بینی سلامت روان مدیران مدارس ابتدایی با استفاده از هوش مصنوعی انجام شده است. روش‌شناسی: طرح پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی و پیش‌بینی است. جامعۀ آماری پژوهش، شامل کلیه مدیران مدارس مقطع ابتدایی بود که در سال 04-1403 مشغول به خدمت بودند. براین اساس، از بین جامعۀ مذکور تعداد 128 نفر به شیوۀ تصادفی انتخاب شد. شیوه نمونه‌گیری برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش از ابزارهای پرسشنامه سلامت روانی کیز (۲۰۰۲) و پرسشنامه هوش مصنوعی مدیریت فرجی و همکاران (۱۴۰۲) استفاده شده است. دادهای جمع‌آوری شده در نرم افزار spss-26 با روش رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که سطح معنی‌داری برای متغیرهای مدیریت هوش مصنوعی، تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی، زیرساخت‌های هوش مصنوعی، مهارت‌های هوش مصنوعی و تمایل به هوش مصنوعی از 0.05 کمتر است، بنابراین با اطمینان 95 درصد حضور این پنج متغیر مستقل برای پیش‌بینی سلامت روانی معنادار است (β ≠0). نتیجه‌گیری: این پژوهش به پیش‌بینی سلامت روان مدیران با استفاده از هوش مصنوعی پرداخته و نشان می‌دهد که با استفاده درست و اخلاقی از هوش مصنوعی می توان محیط‌های کاری سالم‌تر و پربازده‌تری ایجاد کرد که در آن‌ها کارکنان احساس رضایت و آرامش بیشتری دارند.

https://www.imhr.ir/article_223939_da942060f1371332fba8fad58751b6a8.pdf

پژوهشکده سرمایه انسانی دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران مدیریت هوشمند سرمایه انسانی 3060-6950 1 3 2025 02 19 Competency Model for Faculty Members of Training Centers in the Islamic Republic of Iran Army Ground Forces مدل شایستگی مربیان مراکز فرهنگی/آموزشی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران 164 141 226258 10.22034/imhr.2025.527780.1030 FA حسین فتحی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، گروه زمینی، دانشکده فرماندهی و ستاد، دافوس، تهران، ایران احمدمهدی جمالی استادیار، گروه .آموزش‌های تخصصی زمینی، دانشکده فرماندهی و ستاد، دافوس، تهران، ایران نادر جوانی استادیار گروه آموزش‌های تخصصی زمینی، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران Journal Article 2024 12 07 Background and Objective: One of the factors for the success of the cultural-educational centers of the Islamic Republic of Iran Army is the competence of the instructors. The aim of this research is to design a competency model for the instructors of the cultural-educational centers of the Islamic Republic of Iran Army Ground Forces. Methodology: The type of the present research is applied, the research method is descriptive and its approach is mixed. The statistical population in the qualitative section included 14 experts who were selected purposefully and judgmentally, and in the quantitative section, 95 people, including a group of experts and experts familiar with the research topic in the cultural centers of Nezaja, professors, trainers, and graduates of higher education who were selected randomly. The method and tool of data collection was fieldwork and semi-structured interviews. Descriptive methods were used to analyze the data. Findings: The statistical population in the qualitative section included 14 experts who were selected purposefully and judgmentally, and in the quantitative section, 95 people, including a group of experts and experts familiar with the research topic in the cultural centers of Nezaja, professors, trainers, and graduates of higher education who were selected randomly. The method and tool of data collection was fieldwork and semi-structured interviews. Descriptive methods were used to analyze the data. Conclusion: The research findings indicate that the identification of educators' competencies includes knowledge competencies (including 18 sub-competencies), skills competencies (including 20 sub-competencies), attitudes competencies (including 17 sub-competencies), and personality competencies (including 24 sub-competencies). It was suggested that the competency model identified in this study be sent to the Nizaja Assessment Centers and the Paydan Center so that, while selecting instructors based on the specified competencies, they can be evaluated and measured accordingly. It should also be sent to the Deputy Ministers of Education and Training as well as the Nizaja Inspectorate to hold empowerment courses in this regard. هدف: هدف از انجام این تحقیق طراحی مدل شایستگی مربیان مراکز فرهنگی-آموزشی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. روش: نوع تحقیق کاربردی، روش تحقیق توصیفی و رویکرد آن آمیخته است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 14 نفر از خبرگان که به صورت هدفمند قضاوتی انتخاب و در بخش کمی 95 نفرشامل جمعی از صاحب‌نظران و خبرگان آشنا با موضوع تحقیق در مراکز فرهنگی نزاجا، اساتید، مربیان و فارغ‌التحصیلان دوره عالی که به صورت تصادفی طبقاتی انتخاب گردیدند. روش و ابزار گردآوری داده‌ها به‌صورت میدانی، پرسش‌نامه و مصاحبه نیمه‌ساختار یافته است. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق حاکی از شناسایی شایستگی‌های مربیان شامل شایستگی‌ دانشی (18 زیرشایستگی)، شایستگی مهارتی (شامل 18 زیرشایستگی)، شایستگی نگرشی (17 زیرشایستگی) و شایستگی شخصیتی (26 زیرشایستگی) است. نتیجه‌گیری: با توجه به تحقیق صورت گرفته شایستگی‌های دانشی، نگرشی، مهارتی و شخصیتی به‌عنوان شایستگی‌های اصلی مربیان مرکز فرهنگی - آموزشی پیاده نزاجا شناخته شده و زیر شایستگی‌های هر بعد احصا گردید. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، بیشترین اولویت مربوط به شایستگی شخصیتی با میانگین 82/4 و انحراف معیار 275/0 بوده و شایستگی مهارتی با میانگین 77/4 و انحراف معیار 196/0؛ شایستگی نگرشی با میانگین 66/4 و انحراف معیار 384/0 و شایستگی دانشی با میانگین 095/4 و انحراف معیار 524/0 به‌ترتیب اولویت‌های بعدی مدل شایستگی مربیان مرکز فرهنگی - آموزشی پیاده نزاجا بوده است.

https://www.imhr.ir/article_226258_4dc27e0b6d4650065c1827ec616893fa.pdf