زمینه و هدف: سیستمهای هوشمند کارسنجی و زمانسنجی مبتنی بر هوش مصنوعی پتانسیل قابل توجهی برای بهینهسازی برنامهریزی شیفت پرستاران و مدیریت کارآمدتر بار کاری آنها دارند. این پژوهش با هدف بررسی تجربه پرستاران و مدیران از پیادهسازی و بهکارگیری چنین سیستمی در یک محیط بیمارستانی، به دنبال شناسایی چالشها، فرصتها و پیامدهای آن بود. روش: این مطالعه از رویکرد کیفی با استفاده از روش مصاحبه نیمهساختاریافته بهره برد. مشارکتکنندگان شامل پرستاران و مدیران (با تخصصهای مدیریت منابع انسانی، عملیات، برنامهریزی و توسعه هوش مصنوعی) در سطوح مختلف یک بیمارستان بودند. دادههای جمعآوریشده از طریق مصاحبهها، با استفاده از روش تحلیل مضمون و نرم افزار مکسکیودا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند تا مضامین اصلی و فراگیر مرتبط با تجربه کاربران از سیستم هوش مصنوعی شناسایی شوند. یافتهها: تحلیل دادهها 8 مضمون فراگیر اصلی را آشکار ساخت: 1-ارتقای کارایی سازمانی از طریق کارسنجی هوشمند،2-افزایش عدالت ادراکشده و رضایت شغلی،3-چابکی سازمانی و تصمیمگیری پویا، 4-اعتماد تدریجی به سیستمهای هوش مصنوعی، 5-بهینهسازی مالی و بهرهوری هزینهای،6-چابکی و توانمندسازی مدیریتی با هوش مصنوعی، 7-تعادل بین منطق ماشینی و ملاحظات انسانی و 8-بهینهسازی هوشمند شیفتبندی با رویکرد انسانی. نتیجهگیری:در نتیجه سیستمهای هوش مصنوعی در کارسنجی و زمانسنجی پرستاران، ضمن افزایش کارایی، با چالشهای پذیرش، آموزش و حفظ تعادل میان جنبههای فنی و انسانی روبهرو هستند؛ بنابراین موفقیت آنها نیازمند رویکردی جامع و مشارکت فعال کارکنان است.
